چشم دل بگشا

روزگار غریبیست

parande59 — Sat, 10 Jan 2009 21:11:12 GMT

منادی می کند در شهر امروز

که خون عاشقان بر گردن دل

چه می خواهی از این خون خوردن دل .

هیچ نگفتیم و آرام که شدیم ، لب بر آوردیم :

که این روز ها جای خیلی چیز ها خالیست و جای برخی از نَفس ها خالی تر .

ذکرشان چه سود.

آری ؛ که بر فقر وجودشان در جمع ها بیشتر رخ می نماید

این روزها جای خالی آدمهایی که شئونات انسانی را رعایت می کنند بسیار خالی

است .

و بدین سان در جمع مردمی جایی برایشان باز نمی شود . و به دشتستانها و

کوهها قدم می نهند و دل به کویر ابدیت می زنند .

برای فکرشان ذکر می گویند و در تنهایی سکوت و تفکر قوام می آیند و شکلی می گیرند

میان اشکال . رشد می کنند ، نه به سان گلی یا جوانه ای گندم

آری اینک زمانی است که جای ارزشهای انسانی با زد ارزشها عوض شده

پاکی و درستی به سان افسانه پیوسته و دیگر باور نمی توان داشت که دنیای ناقص

ما زمانی سیمای درستی ببیند

انگاراین زمان مادی رو به سوی انهتاد و نابودی می رود

آدمی آنقدر درباتلاق دنیایی فرو رفته که امیدی به سبک بالی نیست

خیلی زمان است که مهربانی قهر کرده

بنی ادم اعضای یکدیگر..... سعدی هم خیلی وقته تکه پاره شده فقط تبدیل به یه

نقش خط خطی شده روی کاغذها جا مانده

و واژه مقدس عشق را بر روی هر هوس بی سرو پایی می گذارن

و امروز رعایت شئونات انسانی نشانه عقب ماندگیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

زندگی

parande59 — Tue, 09 Dec 2008 16:54:18 GMT

زندگی

تو زندگي لحظه هايي هست که احساس مي کني دلت واسه يکي تنگ شده
اونقدر که دلت مي خواد اونارو از روياهات بگيري و واقعا بغلشون کني
وقتي که در شادي بسته ميشه، يه در ديگه باز ميشه
ولي اغلب اوقات ما اينقدر به در بسته نگاه مي کنيم که اون دري رو نمي بينيم که واسمون باز شده
دنبال ظواهر نرو، اونا مي تونند گولت بزنند
دنبال ثروت نرو، چون براحتي از کفت ميره
دنبال کسي برو که خنده رو رو لبت ميشونه
چون فقط يه لبخند ميتونه کاري کنه که يک شب تاريک روشن به نظر برسه
اوني رو پيدا کن که باعث ميشه قلبت لبخند بزنه
خوابي رو ببين که آرزوشو داري
اونجايي برو که دلت مي خواد بري
اوني باش که دلت مي خواد باشي
چون تو فقط يه بار زندگي مي کني
و فقط يه فرصت واسه انجام تمام کارهايي که دلت مي خواد انجام بدي داري
بذار اونقدر شادي داشته باشي که زندگيتو شيرين کنه
اونقدر تجربه که قويت کنه
اونقدر غم که انسان نگهت داره
و اونقدر اميد که شادت کنه
شادترين مردم لزوما بهترين چيزا رو ندارن
اونا فقط از چيزايي که سر راهشون مياد بهترين استفاده رو مي کنن
روشنترين آينده ها هميشه بر پايه يه گذشته فراموش شده بنا ميشه
تو نميتوني تو زندگي پيشرفت کني مگه اينکه اجازه بدي خطاها و رنجهاي روحي گذشتت از ذهنت بره

وقتي به دنيا اومدي، گريه مي کردي
و هرکسي که اطرافت بود مي خنديد
يه جوري زندگي کن که آخرش
تو کسي باشي که ميخندي و هر کسي که اطرافته گريه کنه

گفتگو با خدا

parande59 — Fri, 16 May 2008 20:12:18 GMT

خواب ديدم كه با خدا مصاحبه می كردم ...

خدا از من پرسيد: « دوست داری با من مصاحبه كنی ؟»

پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشيد »

لبخندی زد و پاسخ داد :

« زمان من ابديت است... چه سؤالاتی در ذهن داری كه دوست داری از من بپرسی؟»

من سؤا ل كردم: « چه چيزی درآدمها شما را بيشتر متعجب می كند؟ »

خدا جواب داد :

« اينكه از دوران كودكی خود خسته می شوند و عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند... و

دوباره آرزوی اين را دارند كه روزی بچه شوند »

« اينكه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول

خود را خرج می كنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره باز يابند »

« اينكه با نگرانی به آينده فكر می كنند و حال خود را فراموش می كنند به گونه ای

كه نه در حال و نه در آينده زندگی می كنند »

« اينكه به گونه ای زندگی می كنند كه گويی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای

می ميرند كه گويی هرگز نزيسته اند »

دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتی به سكوت گذشت....

سپس من سؤال كردم :

« به عنوان پرودگار، دوست داری كه بندگانت چه درسهايی در زندگی بياموزند ؟ »

خدا پاسخ داد :

« اينكه ياد بگيرند نمی توانند كسی را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد.تنها كاری كه

می توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند »

« اينكه ياد بگيرند كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند »

«اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند»

« اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان می برد ولی ممكن است

ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند»

« ياد بگيرند كه فردغنی كسی نيست كه بيشترين ها را دارد بلكه كسی است كه

نيازمند كمترين ها ست »

« اينكه ياد بگيرند كسانی هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز

نمی دانند كه چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند »

« اينكه ياد بگيرند دو نفر می توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند »

« اينكه ياد بگيرند كافی نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند »

باافتادگی خطاب به خدا گفتم:

« از وقتی كه به من داديد سپاسگذارم »

و افزودم: « چيز ديگری هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند ؟ »

خدا لبخندی زد و گفت :

« فقط اينكه بدانند من اينجا هستم »

« هميشه ... »

درد دل

parande59 — Sun, 03 Feb 2008 17:50:18 GMT

يادت هست گرييه هاي شبانه ام را كه از درد دوري تو مثل ابر بهاران ميگريستم

حال از درد فراق تو مي گريد از درد دوري تو ا از درد اين كه جاي تو به بي گانه پنهاه

برده روزهاي با تو بودن را چه راحت تسليم روزهاي بي مقدار روز گار كردم

چه راحت بر باد تكيه دادم ودر قلب خود يك خانه شيشه اي بنا كردم كه

با ضربه سنك كودكاني خرد شد و شكست!

اين بار به نا كجا آبادي رفتم كه تا ته وجودم گريستم ولبريز ازدرد با ز مي گردم

حال بقضي سنگين گلويم راگرفته دوباره اشكها راهي در چشمانم پيداكرده

درد عظيمي در دلم فرو افتاده دوباره سنگي درد ناك شيشه هاي قلبم را به نشانه

رفته باز بعد از مدتها مي نويسم باز از درد تنهايي !!!!!!!!!

خدايا ! از پس اين همه سال اعتراض ، امروز "سكوت بلند" را برگزيده ام و صبورتر

ميشوم و هر روز را بي اميد اجر صبري كه برگزيده ام طي ميكنم . روزگار روز به روز

سخت تر مي شود . خدا را شكر ، گله اي نيست . نان بخور و نميري هست . غم ها

اگر از حد مي گذرد ، كنايه هاي عزيزان اگر بيشتر مي شود ، فرصت ها اگر از

،دست مي رود ، دردها اگر سر بر مي آورد ، اشك ها اگر سرازير مي شود آه ها اگر

سينه سوز مي شود و اگر هزار كوفت و زهرمار ديگر بر سرم خراب مي شود ، خدا را

شكر گله اي نيست ! حرف زيادي براي گفتن و نوشتن ندارم اين بار . سكوت كه در

وجودم ته نشين بشود ، همين !درد و دل هاي خودم با خودم هم فراموشم مي شود

خدايا هميشه به ناكجا آباد فرستادي مرا و راه را نشان ندادي اما اين بار مي خواهم

سرم را بياورم نزديكتر و بلندتر نگاهت كنم . انگار كمي عجيب تر از من شده اي نه ؟ خدايا تا فرصت اعتراض را براي خودم گذاشته ام بگذار اين آخرين دردها را كه بر دلم

نشسته است با تو بگويم كه اگر به " سكوت بلند " ، تلخ سلامت !كنم ، ديگر با تو هم حرف نخواهم زد

،خدايا چرا فريادهايم را نشنيدي ، تو كه مي گويي از سكوت يك سنگ مدح خويشتن

مي شنوي ؟ چرا اشك را بر گونه هايم نديدي تو كه جنبش كوچك ترين جنبنده را

مي بيني ؟ خدايا ! هزار " خدايا " دارم كه بگويم ولي بغضي كه بي موقع مي آيد

سراغم و قطره اشكي كه عادت كرده است دور از چشم غير ، آرام پائين بيايد ، رسوايم مي كند و من ناگزير به

!سكوت مي شوم

اين روزها وقتي با ديگران هستم ، آدمي مي شوم كه نه خودم مي شناسمش و نه

ديگران باورش مي كنند ! اين زندگي به جبر تو يا اختيار خودم ، ديگر دارد روز به روز

كمرنگ تر مي شود . هرچه هم زور مي زنم پر رنگش كنم انگار نه انگار . انگار به گناه

من ، هركه را كه بر سر راهم قرار مي گيرد را نيز با من بر سر دار مي بري ! اين يكي

را بگذار و بگذر كه من حساب او .را نيز مي دهم . تنها گناهش شايد اين است كه

من گمان كردم نگاهش آشناست باور كن چيز زيادي نمي خواهم ، همان را كه بود به

او بازگردان كه پريشانيش ...پريشانترم مي كند ! به قول "اخوان ثالث " من امشب

آمدستم وام بگذارم! ديگر چه فرقي مي كند من يا تو خداي من ، كداميك مختارتريم

همه چيز و همه كس اسير تكرار و يكنواختي مي شوند همانطور كه من براي من در

دور باطل افتاده ام ! دست كشيده ام از هرچه كه شايد روزي فريبم بدهد به شادي

اي كه عمرش به درازاي برگ گلي است در آفتاب سوزان و من باز خنده بر لب هايم

بماسد و غم اقتدارش را به رخم بكشد ! خدايا گيجم كرده اي با اين همه چراغ قرمز

كه راهم را به هرسو بسته اند . براي مني كه عمري قانون شكني كرده ام چراغ

قرمز حرف تازه اي ندارد ، فقط اين همه ، گيجم كرده اند و گرنه از پس آن چراغ قرمز !

بزرگ و براق كه زل زده به چشم هايم خيلي روز پيش عبور كرده بودم

!اما من مي گريزم . تو خود خوبتر مي داني كه من روزي مي گريزم احساسات كه

غليظ تر مي شوند از بار كلمات ، من راضي نمي شوم به قطار نوشته ها ، نم نم

اشك ها و سر به آسمانت بلند كردن . به راستي خدايا به كدامين گناه از پس هزاران

روز پيش ، از همان روزها كه كودك بودم ، مرا اسير غم هائي كردي كه فقط و فقط تو

مي داني و من ؟ خدايا به روز وعده داده ات قسم ، اگر به روز حساب پاسخي براي

اين همه علامت

!سوال و تعجب نيابم ، ادعاي عادل بودنت را شك مي كنم

خدايا ! اين من ، چون گنجشككي خيس ، خسته ، گشنه ، پرشكسته ؛ به پشت

پنجره ي تو به پناه آمده است . خدايا ! شايسته ي هيچ يك از صفات !تو نيست كه

پنجره را نگشائي

parande59 — Tue, 23 Oct 2007 19:41:18 GMT

Remember That silence is same times the best answer

به یاد داشته باش خاموشی گاهی بهترین پاسخه

Live a good honarabel life than when you get old and

think back youll be abel to enjoy it a second time

نیکو و آبرومند زندگی کن انگاه به وقت سالخردگی هنگامی که به گذشته بیندیشی ازندگی ات

دیگر بارلذت خواهی برد

سه اصل را دنبال کن

fillow the three R s:

محترم داشتن خود

Restpact for self

محترم داشتن دیگران

Restpact for others self

جوابگو بودن در قبال تمام کنش های خود

Responsibility for all your actions

زندگی

parande59 — Sun, 14 Oct 2007 21:14:18 GMT

زندگی بوم نقاشی است که در آن از پاکن خبری نیست

اشو زندگی را چون نیروفر آبی می داند و می سراید

زندگی را به تمامی زندگی کن

در دنیا زندگی کن بی آنکه جزیی ازآن باشی

همچون نیلوفری باش در آب

زندگی در آب بدون تماس با آب

زندگی به موسیقی نزدیک تر است تا به ریا ضیات

ریاضیات وابسته به ذهن اند

و زندگی در ضربان قلبت ابراز وجود می کند

سپس ادامه می دهد

زندگی سخت ساده است

خطر کن

وارد بازی شو

چه چیزی از دست می دهی ؟

با دستهای تهی آمده ایم

و با دستهای تهی خواهیم رفت

نه . چیزی نیست که از دست بدهیم

فرصتی بسیار کوتاه به ما داده اند

تا سر زنده باشیم

تا ترانه ای زیبا بخوانیم

و فرصت به پایان خواهد رسید

آری این گونه است که هر لحظه غنیمتی است

سپس در پایان خواهد رسید

مرگ تنها برای کسانی زیبا ست که

زیبا زندگی کرده اند

از زندگی نهراسید ه اند

شهامت زندگی کردن را داشته اند

کسانی که عشق ورزیده اند

دست افشانده اند

وزندگی را جشن گرفته اند

پس !

هر لحظه را به گونه ای زندگی کن

parande59 — Wed, 03 Oct 2007 22:13:18 GMT

لحظاتي را طي كرديم تا به خوشبختي برسيم,اما وقتي رسيديم فهميديم

خوشبختي همان لحظات بود

قضاوت کردن دست بکش تا آرامش را تجربه کني.

کوچکترين انسانها کساني هستند که براي به دست آوردن ديگران ، خودرا

هم عقيده و هم فکر با او نشان مي دهند

جهان چيزي جز بازتاب ضمير درون نيست

يادتون نره هرجا هستيد توي همون لحظه كاري كنيد كه بعدا" پشيمون نشيد

وقتي مي خوايد به فقيري كمك كنيد و ماهي دستش بديد به جاي

اين كار ماهي گرفتن يادش بديد

به آنها که در زمینند رحم کنید تا آنکه در آسمانهاست به شما رحم نماید!

هر دری را با كلیدی می گشایند، با كلید درستی و راستی درهای دلها را به روی

خود بگشایید.

امشب در سر شوری دارم

parande59 — Fri, 27 Jul 2007 18:56:18 GMT

امشب در سر شوری دارم ،

امشب در دل نوری دارم ،

باز امشب در اوج آسمانم

امشب تولد حضر ت علی ، چه شبیست امشب تولد بهترین مرد تاریخ

مهربانترین انسان و عادلترین حاکم

خیلی ها امشب را جشن میگیرن مثل همسایمون که هر سال سنگ تموم میزاره

خوب خوبه ارزش داره ولی خیلی کمه خیلی کم

البته اعتقاد من اینه، حضرت علی یارو یاور کودکان یتیم بود دست یاری به سو ی فقرا می داد

ولی ما چی فقط فقط یاد گرفتیم جشن بگیریم دل خودمونا خوش کنیم ، حا لا هم یه سری از دوستا

و اشنا ها را دعوت کنیم و شادی مونا با اونا شریک بشیم

یعنی این کافیه یعنی حضرت علی اینا میخواد ؟

چرا ما اونا الگو قرار نمی دیم میگیم حضرت علی همراه انسانهای بدبخت بیچاره بود

ولی چرا ما نیستیم؟؟؟؟

بارها ازخیلی ها پرسیدم حتی به خانواده خودم اعتراض کردم ترا خد ا عوض این همه خرج

بی خودی کردن برید به فلان پرورشگاه کمک کنید برید دست نوازش به سر بچه های یتیم بکشید

یه عالمه ما تو شهرمون فقیر داریم اگه راست میگید یه گوشه ای از این ریخت پاشهای بی خودی را

برای اونا خرج کنید ؟

آه ، فقط آه که هیچ سودی نداره آخرش معلوم میشه فقط برای کلاس گذاشتن و چشم هم چشمی

میان اینقدر خرج می کنن مثلا داریم مهمانی میدیم و جشن میگیریم برای حضرت علی

نمیدونم چی بگم، دیگه گریم در امده از دست این ادما

وقتی هم اعتراض میکنی ، آخرشم خودت ماخزه میشی؟

گذشته از این گلایه ها که حسابی تو دلم موند بود اخرشم تو وبلاگم نوشتم

تولد این امام بزرگورا را به همه تبریک میگم امیدوارم همه علی وار باشن

من آن درویش را گویم که از دل میکشد آهی

بسی دزدان ره هستن که میمانن به درویشان

parande59 — Sun, 22 Jul 2007 12:37:18 GMT

وقتی که دلت گرفت وقتی که دلتنگ شدی وقتی دیدی هیچکس نیست که باورت کنه وقتی فهمیدی کسی نیست به حرفات و دردودلات گوش بده بروکنار پنجره پنجره رو باز کن.یه نگاه به اسمون بنداز فرقی نداره صبح باشه یا شب آفتابی باشه یا ابری فقط بهش نگاه کن ناخودآگاه احساس ارامش وجودت روتسخیر میکنه روحت به پرواز در میاد.میری تا اون بالابالاها تو اوج ابرا کنار مهربونی که هر چه قدر هم پیشش بمونی راضی نمیشی که ازش دل بکنی.یه لحظه چشاتو ببند.آروم هوای تازه رو تو ریه هات وارد کن بذار احساس کنی دفعه اولته که داری این قدر خوب نفس می کشی.وقتی آروم شدی و فهمیدی که اون قدر تنها نیستی چون یکی هست که همیشه با توست اگر اشکات جاری شد بی خیال بذار ببارن.اون موقع هست که به ارامش واقعی رسیدی و پشتت واسه مقابله بامشکلات محکم تر شده و حالا با توکل بیشتر به اون بزرگ دوست داشتنی می تونی بقیه مسیرت رو ادامه بدی.وقتی پنجره رو می بندی انگاربرگشتی سر جای اولت اما این بار باامید و توکل بیشتر .سعی کن نه تنها وقتی دلتنگی بلکه همیشه حتی یه ذره هم که شده به سراغش بری و باهاش درددل کنی و یادت باشه هیچ وققت پیوند چشاتو با اسمون قطع نکنی

parande59 — Mon, 16 Jul 2007 19:37:18 GMT

دیگه داشتم می رفتم بعد از دو سال دیگه زمان من برای انجا موندن تمام شده بود

یعنی وقت رفتن بود.بچه ها از رفتن من بی تابی میکردن گاهی هم اشک تو چشاشون جمع

می شد می زدن زیر گرییه حال و وضع من هم بهتر از اونانبود ولی من قیافه جدی به خودم

می گرفتم بهشون میگفتم بی خیال بچه ها رسم روزگار همینه هر امدنی رفتنی داره تو این دنیا

هیچی و هیچکس برای آدم نمی مونه و این شعر خیام را براشون می خوندم

در یاب که از روح جدا خواهی شد

در خانه اسرار فنا خواهی شد

می خور که به زیر گل خواهی رفت

بی مونس و بی رفیق و بی همدم خواهی خفت

خلاصه تو این مدت که با هم همکار بودیم رابطه خیلی خوبی با هم داشتیم و شریک تمام

غمها و شادیهای هم بودیم

یادش بخیر همیشه من اونا را مجبور می کردم نرم افزارهای جدید یاد بگیرن و کتابهای مختلف بهشون معرفی می کردم . به من میگفتن که خیلی ریس بازی در میاری ولی اخرش

حرف منا گوش میکردن نا سلامتی به قولی من خیرو سلاحشونا می خواستم دوستم گاهی به

شوخی می گفت ای پیر فرزانه پندی ده من هم که از رو نمی رفتم ٍ ازنظر سنی که هم سن سال بویدم ولی من به قول

سپیده خیلی پرو بودم

.روزهای خوبی با هم داشتیم وقتی که من حالم بد میشد مثل پروانه دور سرم

می چرخیدن و نگرانم بودن سپیده که می گفت عاشق منه ولی من معشوقه پررویی بودم همش ازیت ش میکردم

ولی خیلی دوسش داشتم همش شوخی بود

به قول مدیر نگار بچه ها بودم

بیشتر موقعه ها شعر حافظ و مولوی و سعدی را می خوندیم منم که عاشق مولوی و حافظ بودم

میشه گفت در اصل اونجا گرایش به شعر و شاعری پید ا کردم مدیر شرکت که حافظ را

از حفظ بود. وقت استرا حت که میشد برامون حافظ می خوند

خلاصه دوستای خوبی داشتم از صمیم قلب دوستشون دارم تو این .دورزمونه که دوست

خوب داشتن کیمیاست خوشبختانه خدا این شانس را بهم داده بود

ولی الان که دارم از شون جدا می شم ! به هر حال چاره ای نیست بقول یکی از

دوستان که می گفت سعی کن به چیزری عادت نکنی

به قولی هم آدم باید گاهی ساحل امنشا ترک کنه دل به دریا طوفانی بسپره شاید ساحلی

امنتر از ساحل خودش پیدا کنه رسم زندگی همینه

این چهره ی خوب ماجرا بود البته چهر بدش که خیلی ناراحت کنندتره. که همه ما یه

جورایی درگیر ش هستیم تو این جامعه هر جا بری تا بخوایی حقتا بگیری حقتا حسابی

نا حق می کنن حالا بعضی ها ادعا دارن که خوبن شعارشون اینه که نباید دلبسته

دنیا شد . درست همینا به ادم از پشت خنجر میزنن ! دیگه چی میشه گفت!

خوب یا بد ما تو ی این جامعه زندگی میکنیم باید واقعیت را قبول کنیم

انسان موجود عجیبیه وقتی تو جایگاه مادی بالایی قرار داره دوست داره هم نوع های خودشا له کنه

و یه جورایی حس مالکیت داره اینقدر مغروره که یادش میره این غررورش به دیگران ضرر میزنه

که البته یکی از فربانیهای این غرور من بودم که باعث شد از دوستام جدا بشم ادم مغرور حتی نیت

خیر را هم تشخیص نمی ده و چشماشا به واقعیت می بنده

البته تو این وسط کسایی هم پیدا میشن که نیت خیر دارن بدون هیچ توقعی به ادم کمک می کنن

اینا همون انسانهای الهی هستن که به قول استاد (نچسبیدن به زمین ) و از کمک به دیگران لذت می برن

هر چی بود تموم شد من دوباره باید سرا غ کار جدید برم و دوستای جدید پیدا کنم .و یه سرنوشت جدید را

تو یه جای جدید تجربه کنم پس یا حق