حمد و ستايش مخصوص خدايي است كه خالق جهان است. او تنها صمد در اين پهنه گيتي است بي نياز بي نياز آرام . صبور، مطلق . محبوب و معشوق است. بي پرده از او مي گويم و از او مي خواهم و به شكرانه اعطاي نعمتي چون خودش به ستايش او مي پردازم . اما من سرشار از نياز ، نياز به عشق ، محبت، كرم ،جود ،احسان ،بخشش . نياز به او كه اگر يك لحظه در وجودش ترديد كنم همه چيز مي لغزد و از بين ميرود . به همه عالم مي نگرم در ميان ستارگان در ميان كوهها ، جنگلها ، درياها ، گلها ، و ..... او همه جا هست اما من كجاي اين جهان جا دارم ؟ من سرشار از نياز به كدامين مامن پناه مي برم ؟ كدامين آغوش پذيرايم است ؟ و كدامين صدا به نجواهاي شبانه ام پاسخ مي دهد؟ تو تو تو و فقط صداي تو را مي شنوم كه من را مي خواني و اميد به ادامه اين راه را در من زنده مي كني ! با من باش ! با من و دوستانم وهمه آنهايي كه به نداي درونشان گوش مي دهند و تو را صدا ميكنند..... خدای من !
اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطره خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من شایسته من است ، نه بایسته تو .
وکاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر بر می دارد، ونه به وسعت بی کرانگی تو .
وکجا پای ناتوان مرا قدرت نیل به شناختگاه مقام مقدس توست ؟ پروردگارا
دست هایم را بگیر و مرا برای تماشای ستارگان محبتت به عرش ببر
می خواهم آنها را بشمارم
دست هایم را بگیر و درخشش قلب پاک لاله در آبی دریای ایثار را نشانم ده
می خواهم پاکی قلبش را احساس کنم
و در آخر دست هایم را بگیر و خانه قلبم را به من نشان ده
چون می خواهم بر سر درش نام تنها معشوقم را حک کنم و بزرگ بنویسم
به نام آفریننده من وتو