روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد

گرفت..

روز که کمترین سرود بوسه است . و هر انسان برای هر انسان برادری است

روزی که دیگر در خانه هایشان را نمی بندند . قفل افسانه ای است و قلب برای

زندگی بس....

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو بخاطر آخرین حرف به دنبال

سخن نگردی

روزی که آهنگ هر حرف زندگی است تا من بخاطر آخرین شعر رنج جستجو ی

قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانهای است تا کمترین سرود بوسه باشد .

روزی که ما برای کبوترهایمان دانه بریزیم و من آن روز را انتظار میکشم

حتی آگر روزی که دیگر

نباشم .........

---